Trage Tocht Elten-Babberich

Met z'n zevenen en mijn hondjes liepen we een leuke, nieuwe wandeling van 14 km vanaf het Duitse plaatsje Elten. Parkeren op het marktplein was een beetje de beurt afwachten, omdat de Bäckerei geliefd is in het dorp.. Maar iedereen heeft een plekje bemachtigd, daar of in de buurt.

Voor degenen die vanuit Lindenholt en Dukenburg kwamen, was het een ritje van ruim een uur, maar gelukkig zonder veel drukte. Het is sowieso prachtig om over de brug naar Emmerich over de Rijn te rijden!

We liepen vanaf Elten naar het platteland en de uiterwaarden van de Oude Rijn. Ongelooflijk veel ganzen waren daar aanwezig en Traian heeft ze even in gang gezet (hoe voorspelbaar).

Deze uiterwaarden zijn érg mooi, de boerderijen zijn groot, met name veeteelt. Ook akkerbouw, gezien de bordjes dat er hier een veelzijdig groeigebied in ontwikkeling is. 

We kwamen aan in het Nederlandse grensdorp Babberich, waar we langs Huize Babberich (ofwel Halfaf) kwamen. Hier in de buurt kwamen we tweemaal varkens tegen, die lekker buiten mogen leven, in het goede gezelschap van wat kipjes en vermoedelijk een haan.

Vlak erna kwamen we langs een mooi boscafé, maar dit was in dit seizoen overdag gesloten (behalve op zondag).

De route liep langs bosranden en weilanden terug naar het Duitse Elten. Deze foto's heeft Bart onderweg gemaakt:

Langs de Oude Rijn

En ook hier kabouterbevolking in het bos..

Kapelletje in kerstsfeer, richting Babberich en Oude Rijn

Het was echt ongelooflijk mooi 'voorjaars'weer, ik heb zeker wat sproeten gevangen en het gaf een fijn vakantiegevoel. Het uurtje rijden heb ik daar graag voor over! Iedereen had het naar de zin gehad. Wellicht lopen we dit jaar nog een keer de Trage Tocht van 9 km die naar de Elterberg voert.

Deze foto's heeft Gerard onderweg gemaakt:

Zaterdag 17 januari: Trage Tocht Kranenburg

 Met z'n achten, waarbij de mannen in de meerderheid waren, liepen we vandaag de Trage Tocht Kranenburg. Deze wandeling gaat eerst door het historische centrum van Kranenburg (Kreislauf):

Foto: Gerard

Als je dit pad volgt, kom je langs het op zaterdag flink bevolkte winkelcentrum, en daarna loop je als vanzelf de natuur in, de Kranenburger Bruch. Bij de vogelhut hielden we de eerste pauze:

De natuur in de Düffel is waanzinnig mooi, uitgestrekte akkers (deels onder water), ganzen, en geen bebouwing voor zover je kunt zien. 

Hierna liepen we een stuk over asfalt door het slapend gedeelte van Frasselt, waarna we het Reichswald inliepen.

Deze foto's vanuit het bos, vlakbij Frasselt, komen van Bart:

Deels waren de paden hier blubberig, maar eigenlijk viel dit reuze mee. Er waren de drie beklimmingen, waarvan de laatste (Drüllerberg) vanaf die kant wel de lastigste is, maar compliment voor iedereen!!

Supermooie natuur, de bruine varens herinneren aan de veelheid van varens in de zomer, de jeneverbesstruiken en sparren altijd groen en vele, vele sporen van wilde zwijnen. Dat gaat een goede populatie geven dit voorjaar! Dan blijven wij er maar even weg..

Onderstaande foto's komen van Rob:

Monique met Traian en Marnie, uitzicht richting Kranenburg vanuit het Reichswald, laatste stuk van de route

Het laatste stuk (waar bovenstaande foto op uitkijkt) gaat door 'de paardenweide' weer naar het Draisinestation, waar men (ik niet) nog wat gedronken heeft met elkaar. 

Het was ontzettend mooi (bijna voorjaars-) weer, wat een verschil met de vorige wandeling!

Mijn hondjes hadden het goed naar de zin, Traian was weer uitbundig en gedroeg zich bíjna helemaal goed... 

Nu liggen ze uit te buiken na een verdiende avondmaaltijd.

Dank allen voor de gezelligheid en het deelnemen!

Zondag 11 januari, Ommetje De Vilt

Met z'n vijven en mijn hondjes hebben we vandaag de kou getrotseerd en hebben we vanaf de kerk in Beugen het Ommetje De Vilt van 12 km gelopen.

Het was ook met dit winterse weer weer een prachtige route, waar we weer andere dingen zagen dan zomers. In het natuurgebied waren de grote plassen niet echt betrouwbaar bevroren, leek het. Maar de afgravingen voor nieuw natuurgebied in het Oeffeltse Weidengebied waren nu wel mooi te zien, mooi ook de vele 'sigaren' langs de slootkanten. Het pad langs het 'weidemolentje' was door de zandondergrond goed te doen en ook in het bos liep het prima.

Op sommige plekken was het wel even 'buffelen' om de gladde en/of hobbelige stukken te ontwijken, op het platteland was niet overal gestrooid, en ook het eerste deel van het maasheggengebied (terugweg) was lastig. Maar, we hielden rekening met elkaar en er is niemand echt uitgegleden c.q. gevallen (op Traian na). Met twee honden aan de lijn is het wel lastig je eigen evenwicht te vinden, omdat vooral Traian ineens aan de lijn kan trekken als hij wat ziet, maar ook dat kwam goed, en het grootste deel van de route konden ze lekker los.

Het enige dat ontbrak was het zonnetje, dat door de buienradar beloofd was.. 😎

Het was heerlijk stil in de witte natuur en we kwamen maar een enkeling tegen. Het was een stoere expeditie en we hebben dat toch maar mooi even toegevoegd aan ons cv!

Dank Bart voor deze foto, vlak hierna vonden deze warme shetjes het wel leuk om achter Traian aan te gaan rennen:

 Onderstaande foto's heeft Gerard genomen, thx!

Traian, Natasja, Marnie en Bart

Glijen en glibberen..

En deze foto's komen van Natasja, thx:

Zaterdag 3 januari, Eikenhorstroute

Vannacht en vanochtend vroeg had het wat gesneeuwd, niet echt gevroren gelukkig. Het zag er prachtig uit buiten! Ik had de route voor vandaag in verband met de verwachte sneeuw al gewijzigd naar een kortere route die dichter in de buurt was, voor vier van ons zelfs héél dichtbij. 

We startten namelijk bij boerderij De Eikenhorst, aan de Staddijk, voor een bos- en heidewandeling van ruim 8 km. Jammer genoeg vonden vier van de acht deelnemers het toch te risicovol om de weg op te gaan (waarvoor natuurlijk alle begrip), dus gingen we ervanuit om met z'n vieren te starten. Maar, Natasja bleek één boerderij te vroeg te hebben geparkeerd (Diervoort), dus zij liep een eigen route:

foto: Natasja

De wandeling loopt vanaf De Eikenhorst eerst weer een stukje terug richting de Diervoort, en dan het bos in. Na ca. 1,5 km kom je dan uit bij het Boterven:

foto: Bart

Hierna loopt de wandeling door platteland met schaapjes en paarden (fijn voor Traian) tussen de heidevelden door. Hierna kom je aan in Alverna, waar we bij de eieren-, vlees en fruitautomaat even clandestien onder het dak hebben gepauzeerd en met een Nieuwjaarsborreltje (Flugel) het nieuwe jaar hebben ingeluid! Joke en ik deden dat zoals het hoort, met het gele dopje op de neus.😝

Vlak voor deze pauze maakte ik een glijer, dus als enige vandaag heb ik de sneeuw van héél dichtbij gezien. Langzaam aan ging het écht sneeuwen. We liepen langs de golfvelden (warempel activiteit daar) en langs Wijchens ven en een klein stukje Berendonck terug naar De Eikenhorst. Daar heeft Bart Joke en mij getrakteerd op wat te drinken met gebak erbij, dank!

Thuisgekomen wilde ik nog even snel de voorruit weer afdekken, maar ai, ik sloeg het portier keihard dicht met mijn middelvinger er nog tussen... Tweede ongeluk(je) vandaag, ik kan maar beter niets meer doen!

    foto: Bart