Zaterdag 21 maart: GW Oisterwijk

Vandaag zijn we gestart met vier dames, drie mannen en mijn hondjes vanaf het station in het Brabantse Oisterwijk, voor een lange wandeling van 14 km. Twee dames waren met de trein gekomen, dat is het voordeel van een GW-wandeling!

De wandeling begint (vanaf het centrum) door villa- en buitenwijken van Oisterwijk, huizen waarvan ik alleen maar kan dromen... Dit was wel een beetje een lang stuk. Maar daarna, via weilandjes met paarden, langs een beek, ging het richting het bos (Oisterwijkse Vennen en Bossen). Hier stuitten we al snel op het eerste (weidse) ven, en er volgden er nog vele! Dit is echt een heel mooi gebied, met vennen, naaldbossen en loofbossen. We kwamen langs het Boshuis Venkraai, waar het er op het terras al uitnodigend uitzag. Later zagen we Hotel Boschoord, waar we (aan de overkant) nogmaals om een lang ven heen liepen, om weer bij het hotel uit te komen. In dit ven liggen een paar mooie eilandjes, prachtig daar! Daarna volgden nog enkele kleinere vennen, zelfs tot in de woonwijk.

De natuur was erg mooi op deze eerste lentedag. We zagen mooie struiken aan de waterkant, die een soort roodbruine katjes droegen. Bij nazoeken bleek dit om de wilde gagel te gaan, nog nooit eerder (bewust) gezien! 

Na wat sportvelden en smalle paadjes kwamen we weer in de bewoonde wereld aan. Hierna liepen we naar het centrum van dit horecarijke plaatsje, de terrassen waren bijzonder goed gevuld! Ergens binnen vonden we een mooie plek om met z'n zessen (Thea ging al met de trein terug) nog wat te drinken en taartjes te eten, WANT: Albert was jarig en trakteerde! Natuurlijk hebben we voor hem gezongen.

Bij aanvang was de temperatuur nog niet heel aangenaam, en ook op de heenweg in de auto (ca. 50 minuten rijden) was het nevelig. Maar toen de zon erdoorheen brak was het een fantastische voorjaarswandeling, in goed gezelschap, in een goed tempo. Al was het tempo ietsje lager door de vele boomwortels (en keien) op de paden. Uitkijken geblazen!

Onderstaande vier foto's kreeg ik van Thea, thx!

En deze foto's heeft Bart genomen, dankjewel:

En nog een foto vanaf de site: https://www.wilde-planten.nl/wildegagel.htm(Myrica gale)

Zaterdag 14 maart: Ommetje Bos en Kuil vanaf Malden

Vandaag liepen we met drie mannen (één afmelding), twee dames en twee hondjes het inmiddels wel bekende Ommetje Bos en Kuil vanaf Malden.

We begonnen met miezerregen, we liepen de hele tocht met miezerregen en na het horeca-uitje achteraf miezerde het nog steeds. De dagen voorafgaand had het ook veel geregend, waardoor we (meer dan ik verwacht had) toch veel door en langs plassen liepen. Een gedeelte van de wandeling is verhard, dat scheelt natuurlijk wel veel.

Maar, wij laten (lieten) ons niet kennen en niet één van ons had een slecht humeur gekregen door de regen. Ik kreeg het verzoek voor een eregalerij: Bart, Wies, Rob, Joke: complimenten! En ook natuurlijk voor de arme Marnie die geen jasje meehad (shame on me) en het de laatste km's toch wel wat te gortig vond worden. Traian heeft een super waterdicht vacht, dus die heeft niet veel last van de regen en genoot van 'eindelijk' weer een wandeling met 'de groep'.

De natuur blijft altijd mooi, onder alle omstandigheden. Daarom was het toch een mooi uitje, eerst langs het Maas-Waalkanaal, daarna het heggenlandschap achter de Rijksweg. Na Molenhoek beklommen we de heuvel vanuit het Lierdal en toen door het bos richting Zweef. Daarna door Heumensoord de laatste loodjes en een stukje bebouwde kom Malden. Bij 'Café Eten en Drinken' waren we welkom (zoals altijd erg vriendelijk daar).

Dus, met één keertje een korte pauze hebben we flink door gebuffeld en waren we rond half 1 bij de horeca (nabij het startpunt), na een wandeling van ca. 12 km.

Bart, dank voor de foto's:

Door het heggenlandschap

Bloeiende forsythia (chinees klokje) onderweg

Zaterdag 7 maart: Trage Tocht Reichswald

Vandaag ben ik zelf niet meegegaan met de Trage Tocht Reichswald (dus ook de hondjes niet), de tocht was wat te zwaar voor mijn fysieke klachten momenteel.

Met z'n zevenen is er gestart vanaf het kerkje op De Horst. De blubber is dankzij de afgelopen droge week redelijk opgedroogd, ook in het Groesbeekse bos waar ik vandaag met de honden heb gelopen (slechts 5 km).

Deze Trage Tocht van 13 km gaat door de weilanden (langs de Groesbeek) bij De Horst. Daarna zoals gewoonlijk langs Reitstall Eckermann Duitsland in, en vervolgens het Reichswald in. Het is best een pittige route met wat klimmen en dalen. Het laatste deel van de route is vlak, door de Breedeweg en door De Bruuk.

Ik heb van Joke en van Bart vernomen dat het een fijne wandeling is geweest, al werden Marnie en Traian wel gemist.. Niemand was vergeten dat we vanaf nu om 10 uur starten en er is gepauzeerd bij het Boscafé Merlijn, waar deze leuke groepsfoto is gemaakt met de telefoon van Bart:

vlnr: Albert, Joke, Gerard, Bart, Monique, Rob en Wies.

A.s. zaterdag ben ik er weer bij, dan is het een vrij lichte tocht.

Onderstaande twee foto's kreeg ik van Gerard:

En deze foto's ontving ik van Bart (ik vermoed dat dit de Groesbeek is):

Weilanden Breedeweg

Merlijn

Zondag 1 maart: wandeling NH Duinreservaat, Bergen aan Zee

Na een paar strandwandelingen (Egmond aan Zee, Bergen aan Zee), gisteren en eergisteren (deels in de (mot)regen), was het vandaag tijd voor een zonnige wandeling door het Noord-Hollands Duinreservaat!

Vanaf 'ons' huisje in Egmond a/d/ Hoef (aanrader) reden we richting Bergen aan Zee, gisteren hadden we al gezien dat de officiële startplek, een grote parkeerplaats (van PWN), afgesloten was, maar een paar honderd meter verder konden we ook wel parkeren.

We liepen daar het bos in, en kwamen langs het Monument Victor Westhoff:

 

hij observeert
hij beschrijft de natuur
in al haar verscheidenheid
telkens weer
hij volgt de natuur

ter gedachtenis aan victor westhoff (1916-2001)

Iets verderop kwamen we langs de voormalige woning van de bekende Bergense schrijver en dichter Herman Gorter (1864-1927). Hierna liepen we het duinreservaat in. 

Hier stuitten we al snel op een B(=Boze) BOA, dus een BBOA, niet in functie vandaag, maar wel heel boos omdat Traian richting een paar 'wilde' paardjes rende, die wij helemaal nog niet hadden kunnen zien. Normaal gesproken doe ik natuurlijk Traian altijd in een natuurgebied aan de lijn, maar we hadden deze grenslijn per ongeluk even gemist.. In ieder geval kwamen we er met een hoop chagrijnig gebrom vanaf en konden we ook andere argeloze wandelaars met (losse) hond waarschuwen.

Het is een wáánzinnig groots en mooi bos- en duingebied, ik was al vaker in Bergen aan Zee, maar ik wist niet dat het zó wijds en stil was!

'Naarmate je tijdens deze wandeling verder landinwaarts komt, neemt de begroeiing toe. Dit heeft te maken met de invloed van de zilte zeewind en het kalkgehalte van de bodem. Vooral het tweede deel van de route wandel je door een gebied dat rijk is aan berken, eiken, meidoorns, beuken en kamperfoelie. De duinenrij is breed en uitgestrekt. De Schoorlse duinen – de breedste van Nederland – zijn namelijk niet ver weg. Vrijwel de hele wandeling voert door een begrazingsgebied. Je kunt er oog in oog komen te staan met Schotse hooglanders, exmoorpony’s en konikpaarden'. (Tekst: https://www.anwb.nl/wandelen/routes/bergen-aan-zee-wandelen)

Noord-Hollands Duinreservaat

Joke en Marnie

Traian

 Kerkje Bergen aan Zee

Vanaf de boulevard loop je daar weer de duinen in, richting 't Woud. Hier kwamen we deze mooie Schotse Hooglanders tegen, die heerlijk lagen te luieren in de duinen:

Van de hostess van het appartementje hadden we gratis duinkaarten, super, die moet je daar echt kopen, anders ben je niet welkom.

De beschrijving van de route liet soms wat te wensen over, zodat we uiteindelijk zo'n 3 km extra gelopen hebben... Daarmee kwamen we vandaag op 14 km wandelplezier.  Op tweederde van 'de een beetje omgelopen route' konden we even pauzeren bij Gasterij 't Woud, heel sfeervol daar. 

Daarna waren we snel weer op het goede pad huiswaarts. 10 minuutjes met de auto, en we waren weer 'thuis'. Daarna lekker gegeten en gerelaxt! 😴