Met z'n drieën (Bart, Gerard en ik) en mijn hondjes zijn we vandaag gestart vanaf Lunchroom Markant voor de mooie bos- en heidewandeling rond Sint Anthonis van 17 km. Best een opgave nu het ineens weer zo warm is (zeker ook voor de zwarte Traian)!
We zijn een halfuurtje eerder gestart in verband met de verwachte warmte en het aantal km's. Het begin van de wandeling gaat door het dorp en een klein stukje bebost terrein. Daarna volgen een paar plattelandspaden, die onbeschut zijn, dus al best warm. Maar eenmaal in het bos, bij die aparte kapel, konden we de eerste pauze nemen en daarna was het heel erg lang prima te doen in het bos, met regelmatige drinkpauzes natuurlijk.
Er waren enkele bospaden, grenzend aan weilanden en akkers, die toch behoorlijk nat waren (in het midden), waarschijnlijk door een combinatie van landbouwmachines en sproeien/irrigeren. Voor ons goed te lopen aan de zijkanten. Maar voor het merendeel waren de paden droog en in de schaduw van het mooie St. Anthonis-bos. Vele vogelgeluiden!
Het stuk langs het Peelkanaal, met de vele kazematten, blijft heel bijzonder en deed mij denken aan zo'n oude schoolplaat waarop je vlinders, reptielen, en vogels ziet langs het water. Veel libellen en waterjuffers vandaag, en vorige keer hadden we hier een ijsvogeltje gespot.
Foto: Bart
(schoolplaat C. Jetses)
Op tweederde van de wandeling loop je langzamerhand de Ullingse Bergen in:
Dit is een uitgestrekt heidegebied met enkele vennen. Dit gebied steek je dwars over, en dat is best een heel eind in de warme zon. Gelukkig was er al snel het eerste ven, waar Marnie flink gebruik van gemaakt heeft, door te drinken en te plonzen, Traian is nog wat behoudender, maar durfde er ook in.
Dit was wel het meest vermoeiende deel van de route.
Daarna volgt een deel langs de bosrand, waar dan gelukkig weer schaduw is. Uit het bos komend kom je uit op een asfaltweg, waar we al snel bij 'De Heksendans' binnen rustig konden bijkomen en wat gedronken hebben. Op het terras was het best druk, maar binnen was wel zo fijn. Echt even uitgerust dus. Daarna is het nog maar een klein stukje terug naar de auto.
Met dank aan de beide wandelmannen (drie wandelaars, met driemaal navigatie en een deel uit het hoofd, wat een luxe!).









Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Welkom, ik neem zo snel mogelijk contact met je op!