Zondag 30 augustus 2026: Trage Tocht Nieuw-Bergen

Vandaag hebben we met z'n vieren (twee dames en twee heren) en de twee dappere dodo's ca. 16 km gelopen vanaf Nieuw-Bergen, een mooi startpunt midden in het bos (parkeerplaats Eendenmeer).

Het was een nieuwe wandeling in een redelijk onbekende omgeving (voor mij). Ons oud-groepslid Helma liep ook mee voor de eerste keer weer en is lid geworden, welkom!

Het is een prachtige natuurwandeling, waarbij je, op het restaurantje/bezoekerscentrum na, niet over een verharde weg loopt. Het eerste deel over de heide was al verrassend met de mooie vlonder waar we overheen gingen:

Foto: Gerard

De wandeling staat in het teken van lange paden, allereerst rond de heidevelden (prachtig, sommige struiken hadden het niet gered, maar andere stonden nog volop in de paarse bloei) en met name rond het Reindersmeer.  

Wat natuurlijk het leukste deel van de route was, was dat Helma en ik ons heerlijk relaxt lieten overzetten met het trekpontje, toch best een stukje (200 m?), door de beide mannen. Vooraf hadden we al een ander stel vanaf de overkant naar ons toe getrokken. Traian durfde dit pontje echt niet op, dus die had een wat verkrampte overtocht, maar Marnie vond het reuze interessant. 

Daarna kwamen we vrij snel (na inmiddels ca. 8 km gelopen te hebben) bij het Bezoekerscentrum c.q. horeca in Well. Dat centrum ligt echt IN de oude sluis (de sluis heeft ooit gediend voor de zandwinning van de Reindersplas). Hier hebben we wat gedronken (Gerard, bedankt voor de traktatie..). 

Daarna moesten we volgens de route over metalen trappen (niet voor honden geschikt) het meer over. De heren hebben dit stoer gedaan, maar voor honden is dit echt niet te doen en die durfden het niet, en de dames sowieso ook niet. Daarom liepen wij aan de andere kant van het bezoekerscentrum naar buiten (dankzij een vriendelijke medewerkster). En Helma, die pardoes Marnie door mij in haar armen gedropt kreeg, want ook daar weer metalen gaasvloer. Dit heb ik gemeld aan de routemakers.

Hierna volgde nog een mooie ronde om het meer heen, waarna we in het bos en de zandduinen terecht kwamen. 

 Foto: Bart (dit bord zagen we nadat we eruit kwamen...)

Via bospaadjes waren we daarna al snel weer bij de parkeerplaats. Dank allen, het was een fijne wandeling in een prima tempo! Wat een prachtig gebied is dit, een aanrader!

Foto: Bart

 De oude sluis / bezoekerscentrum, foto: Bart

Waterwerk aan het Reindersmeer, foto: Bart

Deze en onderstaande vier foto's heeft Bart genomen:

Foto: Gerard (vlnr: ik, Bart, Helma), schaapskooi iets verderop te zien

Bart zoekend in de bush, foto: Gerard

vlnr: Bart, ik. Helma, foto: Gerard

Onderstaande foto's heeft Helma genomen, thx:

Gerard

Kunstwerk: 'Communicatie' in Well aan de Maas, bij het opstappunt van het veer

Dinsdag 25 augustus: proefwandeling: Brede rivierloop Wamel

Vandaag ben ik rond 10 uur gestart, samen met mijn hondjes (en mezelf) om de wandeling rond Wamel op proef te lopen. Niet dat ik dacht dat dat per se nodig was, maar ik had gewoon zin om dat te doen. En ik niet alleen ...

Het is een struinroute van 13 km, en deze zullen we over anderhalve week op de zaterdag gaan doen. Het is een prachtige wandeling in het rivierlandschap van de Waal, tussen Wamel en Dreumel. 

Na een klein stukje door het dorp loop je zo de dijk op, met op afstand de Waal (met zicht op het Amsterdam-Rijnkanaal en Tiel, aan de andere kant van de Waal).

Marnie ontdekte héél veel sporen van veldmuisjes onder het zand, je zag ze gewoon gaan, en ja hoor, ze heeft er eentje vermoord en rauw genuttigd.

Je komt langs het pontveer naar Tiel (niet in werking, zo te zien).

Daarna loop je door de Dreumelse Waard, echt erg mooi. Het struinen viel mee, als je niet precies doet wat de routemaker het liefste wil.

Maar toen kwam het: ik werd een soort 'zwaan-kleef-aan': we kwamen twee honden (een Duitse herder en een kooikerhondje) tegen, middenin de uiterwaarden, die daar aan het kuieren waren en de kooiker had ook duidelijk een bad in de Waal genomen. Nergens een baasje te bekennen. 

Traian vond het eerst maar niks, maar vervolgens liep ik dus met vier (!) honden door de uiterwaarden richting Dreumel. Ja hoor, dat heb ík weer!

Toen ze na een paar doorgangshekjes nog steeds met ons mee liepen, heb ik de Dierenambulance maar gebeld, en na een tip van een andere wandelaar, het op Facebook (gevonden dieren) gezet (Tiel). De honden waren erg relaxed, het léék of ze daar dagelijks rondhingen, een soort hanggroep. Toen ik de afslag naar boven nam naar de Vonkerplas, liepen ze gelukkig terug, de Dreumelse Waard weer in...

Ik heb het toen maar even laten gaan, ik had het al met meerdere wandelaars (met hond) gedeeld. 

Wat wil nou het toeval: toen ik bij het laatste punt van de route was, zo'n 2 uur later, hoorde ik een fietster roepen of ik een herdershond en een kooikerhondje had gezien. Nou ja, daar kon ik haar mee helpen! Nou, zij blij en ik blij. Ze wist waar ze moest zijn (best een stuk verderop). Ook op facebook was er al een en ander gedeeld. Ik ga er nu dus maar vanuit dat de honden weer veilig thuis zijn en dromen van de vrijheid... Het baasje vertelde dat ze daar normaliter nooit komen 😳

Tot slot: het is een prachtige wandeling, het laatste stuk over de dijk is wat lang, maar je kunt ook struinen onderlangs. Het nadeel dáárvan is dat je niks ziet, terwijl je vanaf de dijk allerlei leuke boerderijtjes ziet, met zwembad in de tuin.., paardenstallen, prachtige rijbakken, boomgaarden, open kassen, etc.... De mensen zijn er erg vriendelijk, en het colaatje achteraf bij Het Trefpunt met een zeer attente bediening (voor de hondjes) was ook fijn!

Opvallend: drie kerken, vlak bij elkaar, in zo'n klein dorp!

Foto's van Rob, die op reis is in Zwitserland

Rob vermaakt zich prima in Zwitserland, en deelde hierover het volgende met mij / ons:

'Hoi, ik heb het helemaal naar mijn zin in Zwitserland. Meestal zonnig weer, zo'n 20-28 graden. Ik ga elke dag wandelen en bezoek dorpjes met historische huizen en de kenmerkende gevelversiering van deze streek (Unterengadin). 

Tot nu toe twee echte regendagen gehad, toen ben ik met de bus naar musea in naburige plaatsen geweest.

Tijdens wandelingen maak ik veel foto's van de mooi gedecoreerde gevels. Voor een indruk: zie bijgevoegde foto's:'

Dank je Rob, en de hele groep wenst jou een fijne vakantie!! Maar hopelijk ook weer: tot binnenkort! En zorg dat jouw wandelconditie ons clubje niet 'ontstijgt'!..

Zondag 23 augustus: Trage Tocht Malden

Vandaag hebben Nathalie en Bart in een rap tempo de Trage Tocht Malden van 17 km gelopen. Ik was er zelf niet bij, ik was wat oververmoeid.

Deze wandeling bestrijkt het gebied tussen Molenhoek, Malden, de stadsrand van Nijmegen en Groesbeek. De eerste helft (Maldens Vlak / Heumensoord) is vlak. In Heumensoord passeer je wat heideveldjes en grasvelden. 

Kamp Heumensoord, waar tijdens de Vierdaagse het militaire tentenkamp wordt gerealiseerd.

Daarna kom je in het Groesbeekse bos (stuwwal) en hier is het klimmen en dalen (Hoge en Lage Langenberg, Muntberg, Hoge Hoenderberg). Dan via het Kraaiendal (waar de route is aangepast) en de Mulderskop weer naar het startpunt. 

Een extra loopje naar het Jachtslot om nog iets te drinken achteraf, hebben ze maar laten zitten, wat ik heel goed begrijp, want vooral het tweede deel van de wandeling is best pittig.

Dank Bart, voor het leiden van de route!

Vrijdag de 21e, in de vennen ..

Een mooie foto van Traian, tijdens een doordeweekse wandeling door de Hatertse vennen:

Zondag 16 augustus: Trage Tocht Overasseltse Vennen

Vandaag liepen we een mooie route van 14 km door de Overasseltse Vennen en min of meer langs het Wijchens Ven. Voor een Trage Tocht zou de loopvolgorde eigenlijk tegen de route in beter zijn (als je niet bekend bent hier). Want eigenlijk kom je nu in het eerste deel nauwelijks water tegen, en vang je een glimp op van het Wijchens Ven. In het tweede deel loop je wél volop door de vennen en is het minder verhard. Maar, mooi blijft deze wandeling zéker!

Er was opeens blijkbaar wat onduidelijkheid over de starttijd, uiteindelijk zijn we om 9.50 uur vertrokken en om 14 uur waren we, inclusief pauzes, terug.

De onduidelijkheid kwam doordat de Datumprikker uit zichzelf de oorspronkelijke afspraak had herhaald naar de deelnemers, en die stond nog op 10 uur. Dus .... kijk áltijd naar de mail die je van mij vooraf ontvangt! Als de starttijd na deze mail nog zou veranderen (denk het niet) zal ik dat altijd appen of mailen!! Bij twijfel: app mij even.

We hebben genoten van de natuur, en ondanks de droogte en dorheid van delen van de hei, was er ook volop te genieten met wél prachtig paarse heide, en ook de drooggevallen banken van de vennen waren wel heel bijzonder om te zien. Als je dan bedenkt dat het gebied ooit nog overblijfsel was van de Waal ... hadden we mammoetskeletten kunnen spotten..

Iets over de helft hebben we gepauzeerd op het terras van De Eikenhorst. Prima pauze. Daarna konden de hondjes bij de vennen dan ook wat meer het water in met de pootjes. Want op de onbeschutte stukken was het best nog warm.

Op het uitzichtpunt was er een lekker briesje. Gerard en Bart: dank voor de foto's!

Het uitzichtpunt aan het einde, foto: Gerard, vlnr: ik, Monique R., Bart, Thea

Foto bij het Uivernest: Bart

Foto: Bart

De duiventil, foto: Gerard

Vanaf uitzichtpunt, foto: Gerard

Zo is het maar net!

 

Bron: Pinterest (haverpat)

Update met foto's van Gerard in Zuid-Limburg

Gerard loopt van 6 t/m 9 augustus de Heuvelland-4Daagse, een pittige onderneming, hij stuurde mij gisteren wat foto's met de volgende tekst:

'Een paar foto's gemaakt onderweg, het wandelen gaat na twee dagen nog prima. Wel veel op en af en veel vals plat. Maar verder goed te doen. Groetjes aan ons cluppie!'

Groetjes terug, Gerard, ik vind het een hele prestatie, en super goed dat je dit doet!

Zaterdag 8 augustus 2026: Bekenroute Groesbeek

De oorspronkelijke nieuwe wandeling Nieuw-Bergen van 17 km had ik gecanceld, in verband met de verwachte hoge temperaturen, dan is een nieuwe route, die vaak ietsje langer uitvalt, toch wat zwaar.

Daarom liepen we vandaag de Bekenroute Groesbeek, waarvan ik aan had genomen, door een eerder genomen afkorting, dat ie 11,5 km was, maar hij was 13,5 km. We waren met z'n drieën en natuurlijk mijn hondjes.

Vooral bij aanvang liepen we tegen de zon in, naar De Horst, dat was wel warm, maar later, bij de Leigraaf en door de Bruuk, was er best veel schaduw, ook om te pauzeren. Het laatste stukje gaat sowieso door het Groesbeekse bos, met twee oversteekmomenten, en daarna kun je het eindpunt bijna al zien.

De beekjes stonden veelal droog, maar bij de camping op De Horst was er helder en stromend water (en veel gezellige campingdrukte) en ook langs de Leigraaf waren er plekken waar de honden even konden drinken of met de poten erin:

Marnie in de beek,  foto: Bart

De beken waar we langs kwamen waren: de Groesbeek, de Leigraaf, de Bruuk (droog), de Ashorster sloot, de Drulse beek (waar Marnie pikzwarte pootjes heeft gemaakt), de Foeperpot en de bosvijver.

In de Bruuk kwamen we deze solitaire ooievaar tegen:

Foto's: Rob

Na de wandeling wilden we ijs eten/koffie drinken naast de kerk, maar deze zaak opende pas om 14 uur. Dus toch naar EigenWijs gegaan, het terras zat om 13 uur bomvol en, na al die natuur was het best lawaaiig. Maar prima bediening, dus moe maar voldaan, keerden we terug naar huis. Dank Bart en Rob!

Zaterdag 1 augustus: Ommetje Kruisherenklooster

Na de warmte en benauwdheid van de afgelopen dagen hebben we gekozen voor een korte wandeling van ca. 9 km, maar wel ook in het weidengebied langs de Maas. 

We startten met z'n vieren (helaas had Rob af moeten melden) én natuurlijk mijn hondjes vanaf het Raadhuisplein van Oeffelt (je rijdt er zó voorbij als je het niet weet ..) en liepen over graspaden en langs een leuke poel met een bankje, richting het Kruisherenklooster in St. Agatha (rond 1371 opgericht door de Kruisheren).

vlnr: Gerard, hondjes, ik, Helga, foto: Bart

Foto klooster: Gerard

Helaas was de horeca van het klooster niet geopend (wisten we vooraf), maar wel konden we tegenover het klooster in de 'stierenstal' de kalfjes aaien. We begrepen dat hier niet kunstmatig geïnsemineerd wordt, de stier zelf mag het werk doen, wisten andere bezoekers ons te vertellen. De kalfjes waren wel nieuwsgierig naar Traian, en dat was wederzijds.. Marnie was meer op zoek naar gevallen voerrestjes..

In het natuur-/weiden-/uiterwaardengebied langs de Maas was het heerlijk wandelen! Er was veel zon, maar ook geregeld schaduw. Natuurlijk stonden er de mooie, onverstoorbare, trekpaarden (vier stuks) in het weidegebied en nu ook koeien met kalfjes. Dat had ik iets te laat door, maar gelukkig kon ik Traian nog aanlijnen. De dieren daar hebben gelukkig veel schaduwmogelijkheid én water.

Het was duidelijk te zien dat het water van de Maas erg laag staat en ook de kleur is groenig (net als het water van het Maas-Waalkanaal tegenover mijn huis). Zo jammer, deze droogte! 

We hadden prachtige uitzichten over de Maas naar de bossen bij Mook en naar Milsbeek en Middelaar.

De Maas, foto: Bart

Onverwachte plassen (daar waren de akkers gesproeid) foto: Bart

We liepen over en onderlangs de dijken.  Tegen het einde konden we (weer) over de eeuwenoude begraafplaats van de prachtige kerk het dorp in lopen. Dat wisten we nog van de vorige keer toen we bij de kerk gestart waren.

Helaas was alle horeca nog gesloten, alleen de Spar was open. Nog even, zonder koffie dan maar, in de schaduw gezeten op het Raadhuisplein. Het was een gezellige en echt leuke, makkelijke wandeling. Rond 12 uur waren we terug.

Foto: Gerard

Bedankt allen!