Zaterdag 25 juli: Trage Tocht Milsbeek

Vandaag liepen we met twee dames, drie mannen en mijn hondjes de Trage Tocht Milsbeek, van uiteindelijk 13,3 km. Het is een tocht die start bij Eetcafé De Diepen. 

Het eerste stuk gaat met klimmen en dalen door het Reichswald, langs de bosvijvers en later bijna parallel aan het grensfietspad. Na een poosje onderweg geweest te zijn vroeg Nathalie zich af of ze in de diepte 'water' zag? En ja hoor, daar is zandwinningsbedrijf Teunesen bezig land af te schrapen en onder water te zetten, het ziet er erg mooi uit, al kun je er niet dichtbij komen. Het project lijkt ook nog lang niet klaar te zijn! Het is erg mooi, nu al!

Foto: groesbeekgemeentenieuws.online.nl

Foto: Bart

Bosvijvers, foto: Rob

Foto: Rob

Na het schaduwrijke Reichswald staken we de Zwarteweg over en volgde er een stuk over de Sint Jansberg. Hierna staken we de Rijksweg over en kwamen we uit bij de Mookerplas, waar de hondjes even met de pootjes (en Marnie nog verder) in het water konden en wij even in de schaduw gepauzeerd hebben.

Het nieuwste paadje van de route hebben we niet genomen, omdat ik de een-na-oudste gewijzigde tekst voor me had. Lastig soms, die wijzigingen als je de route al vooraf uitgeprint had.

Hierna liepen we richting Middelaar en een heel stuk langs de Tielebeek, door de droge akkers. Op dit onbeschutte stuk werd het best warm en benauwd. De Tielebeek stond overigens helemaal droog (volgens Bart de nu-niet-Tielebeek).

Foto: Bart

Aangekomen op Landgoed Bloemendal de Bulten was er gelukkig meer schaduw. We kwamen langs de mooie, bruine Limousinkoeien (met kalveren). 

Foto: Bart

En we passeerden het bakstenen poldermolentje, waar alleen de romp nog van over is na WOII. 

Vervolgens nog wat zandpad, en prachtige akkers met 'doorgeschoten' asperges en akkers met gladiolen in vele kleuren. Daarna de Rijksweg weer over, en een stukje door Milsbeek (langs de Dikke Dame).

Hierna kwamen we door natuurgebied Koningsven/De Diepen, waar we dwars over staken en onderlangs de Jansberg weer bij het Eetcafé uitkwamen.

Bart was vandaag jarig (hiep hiep hoera!) en heeft ons getrakteerd op koffie, bier en lekkere vlaai, thx Bart!

Zaterdag 18 juli: Groene Wissel 51: Wolfheze 1

Bij (tot nu toe) gebrek aan foto's, hierbij een foto van hoe mijn voeten en enkels eruit zien na 17 km wandelen op mijn barefootschoenen... (beetje zand gehapt). 

Vandaag had ik de eer om met vier wandelmannen (Gerard, Rob, Bart en Albert) en mijn hondjes een prachtige nieuwe route te lopen vanaf Wolfheze, van 16 km, uiteindelijk denk ik ongeveer 17 km. 

De ontvangst in het dorp (bij het kleine station) was meteen een ontmoeting met een paar heel bijzondere mensen. Want middenin dit sjieke villadorp ligt ook een grote afdeling van Pro Persona, voor kwetsbare mensen met multiproblematiek. Ik vind het mooi dat dit zo geïntegreerd is in dit plaatsje, deze zorg bestaat hier natuurlijk (onder andere namen) al heel lang.

De wandeling is heel afwisselend, vooral loofbossen, de klimmetjes vielen mee (meer vals plat), maar de afdalingen waren soms best steil en de 'steile afgronden' best hoog. De steilste afdaling heb ik, niet heel charmant, zittend genomen (maar ik was niet de enige hoor, die er moeite mee had, door het gladde zand).

We hadden even een probleempje met twee versies van de route: een van 2024 (ik, fout) en een van 2026 (Bart en Gerard, goed). Uiteindelijk bleek een combinatie van die twee best handig en er zat ook nog een navigeerfoutje van de app (2026) in, waar we ons dwars door struikgewas en heide hadden moeten wurmen, we hebben gewoon de oude route (en op tekst ook de nieuwe) gevolgd, en toen kwam het helemaal goed.

Foto: Gerard 

Foto: Bart

Een bijzondere verrassing, in het eerste deel van de wandeling (Bilderbergbossen) staken een hinde en twee kleintjes (kalveren) het pad over, best heel dichtbij! Natuurlijk te snel voor een foto.. De mooie Italiaanseweg (door de bossen) bestaat op dit stuk vooral uit klinkers, niet heel fijn lopen. Daarna kwamen we uit in Heveadorp (op Landgoed Duno), met de bijzondere huisjes in gecombineerde cottage-/Amsterdamse school-stijl (en ook gewone rijtjeshuizen). Deze werden ten tijde van de rubberfabriek (hevea = rubber) gebouwd voor arbeiders en hoger geplaatsten en dit was een gemeenschap met eigen regels en veel sociale (opgelegde) controle (voorbeeld: de hagen mochten vanuit de directie niet te hoog worden, anders konden de mensen elkaar niet meer controleren...). De wijken hebben de namen van de Molukse eilanden, daar waar de rubberbomen groeiden.

Foto: Gerard 

 Foto: Rob

Het sluis-/stuw-complex bij Den Driel aan de Nederrijn, met het onverwachte uitzichtpunt, vond ik heel indrukwekkend:

Foto: Wikipedia

Langzamerhand kregen we na 9 km wel zin in koffie / taart / whatever, en kwamen we uit bij Kasteel Doorwerth en het bijbehorende Kasteelcafé De Zalmen, waar we op de grote binnenplaats lekker konden zitten en uitrusten. Het was er gemoedelijk, en gezellig.

Foto: Rob 

Hierop volgde nog een prachtige wandeling door Landgoed Duno, onder andere langs een heideveld en vervolgens langs de bijzondere Wodanseiken, die hun wortels in de diepe sprengen (beek) hebben. Deze plek staat als zeer romantisch bekend..💕

Foto: Gerard 

Foto: Bart

Heel sympathiek dat er op deze route losloopstukken zijn voor de hond, en op landgoed Duno mogen ze los als je je hond onder controle hebt.

We waren best wel moe bij de finish, en toen nog 1/2 uurtje terug met de auto (Marnie lag languit te slapen op de stoel naast mij en Traian languit op de achterbank).

Vlakbij het station was een schattig hondenhok met boekjes voor kinderen, waar Marnie even rond had geneusd:

Foto: Rob

Dank allen, het was een fijne dag, van 9.30 uur tot 15 uur!

Slimpies ..

 

Zaterdag 11 juli: Geopad DE-02, Frasselt

Dat was een heerlijke, schaduwrijke wandeling (11 km) vandaag door het Reichswald, vanaf de kerk in Frasselt! Bij de start was het zelfs een klein beetje fris, maar bovenop de Brandenberg (100 m) aangekomen begon de lichaamstemperatuur wel toe te nemen .. 

We waren met z'n zevenen, een mooi aantal, en mijn twee hondjes. Na de Brandenberg volgden de Drölsen Berg (76 m, maar we zaten al vrij hoog, dus dit ging ongemerkt) en de Freudenberg met o.a. vals plat.

De varens in het Reichswald waren weer manshoog, prachtig. De dalen stonden vol hiermee, zodat de dalen zelf niet zichtbaar waren voor ons. De paden waren hard opgedroogd (klei). We zagen zwijnenpaadjes, geen wroetsporen want daarvoor is modder nodig, een zandhagedisje, en Jakobs-kruiskruid. Een een vos heb ik ook tweemaal geroken, althans de sporen ervan.. Op de akkers stond de maïs in verschillende hoogtes, erg mooi.

We kwamen nauwelijks mensen tegen, dat is altijd zo fijn in het Reichswald (enkel wat mountainbikers op het smalle pad rondom het dal van de Drüllerberg. Een hele prestatie!).

Rob had heel handig een snoeischaar meegenomen, handig op sommige plekken. Ja, we leren wel..

Deze foto's heeft Bart genomen, dank je:

En onderstaande foto's heeft Gerard genomen, thx:

laatste uitzichtpunt, het was wat heiig.

vlnr: Bart, Joke, Traian, ik, Monique, Thea, Rob.

De Dicke Buche was vandaag bijzonder (raar) versierd..

Eerste pauze, op de Brandenberg

De deur van de mooie kerk in Frasselt stond open, zodat we in het hal het monument konden zien met daarbij de namen van oorlogsslachtoffers / vermisten uit de Grote én uit de Tweede Wereldoorlog. De kerk zelf (het schip) was helaas wel dicht, ondanks enthousiast gebeier van de klokken (na een wat moeizame start..).

Dit monument in de kerk herdenkt de inwoners van Frasselt die zijn omgekomen of vermist in de Eerste en Tweede Wereldoorlog. (Bron: 'https://www.tracesofwar.nl/sights/65438/Oorlogsmonument-Frasselt.htm).

Helaas geen horeca achteraf, het Gasthaus am Reichswald opent zaterdags pas om 16.30 uur de deuren.

Dank allen, het was weer een fijne boswandeling!

Zaterdag 4 juli: Trage Tocht Mook

Eindelijk konden we weer met fijn zomerweer starten voor een lange boswandeling van 14 km vanaf het station Molenhoek/Mook, door de Groesbeekse, schaduwrijke bossen, alle wegen hierbij passerend.

We waren met vijf mannen en één dame (dat was ik) en mijn twee hondjes, die hier ook echt wel weer aan toe waren!

Heel bijzonder was het om te zien hoe het nieuwe bruggetje vanuit Molenhoek richting het Jachtslot er nu bij ligt. Hij kan nog niet worden gebruikt, er moet er namelijk nog eentje naast en dan nog al die afwerking.. Maar dan heb je ook iets voor de komende eeuw!

Foto: Bart, zicht richting Molenhoek, dus vanuit Jachtslot-kant.

We liepen over de Muntberg en de Hooge Hoenderberg, er was het vervelende stukje in de route waarin je afdaalt naar de oude spoorlijn/fietspad, dat stuk is echt bijna niet meer te doen, ook behoorlijk dichtgegroeid met bramentakken, waar je je beter niet aan vast kunt houden.. (of met je vest in blijven hangen). Marnie vindt dat ook echt niet fijn met haar dunne vachtje. En Albert had met zijn korte broek ook wel een uitdaging..

Op een gegeven moment een stuk over de Maldense Baan, en hier is het wel opletten met de kruisende mountainbikepaden. Gelukkig hield iedereen goed rekening met elkaar. Daarna het bekende brugje over het fietspad bij de steen van de Hooge Hoenderberg.

Eenmaal aankomend op de Biesseltsebaan besloten we een kléin ommetje te maken naar HRC Het Zwaantje, waar een plekje voor ons zessen was, en waar de vlaai met smaak verorberd is, Rob had getrakteerd, dank nogmaals!

Daarna nog de laatste 4 km terug naar het station (Wolfsberg), door het jonge bos en weer de weg over, het prachtige pad met zicht op de Mookerheide. Aan het einde besloten we om het ons gemakkelijk te maken door niet nog eens een beklimming (Heumense Schans) te doen, maar direct door te lopen. We hadden genoeg ons best gedaan met deze eerste lange wandeling in (hopelijk) weer een hele reeks!

Er waren prachtige beukenlanen, die veel schaduw gaven. 

Ik heb mijn nieuwe barefoot-schoenen mooi uit kunnen proberen, lopen fantastisch, maar ik merk wel dat het na 10 km wat meer van de enkelspieren vraagt. Maar tot nu toe ben ik zeer positief!

Dank allen, en Bart en Rob voor de foto's!

Foto: Rob

Het lot van de natuurwandelaar ...