Zaterdag 6 juni: Oeffeltse Weidentocht

Vandaag zijn we met z'n zevenen (vier dames, drie heren) en mijn hondjes gestart bij de prachtige buitenlands ogende kerk van Oeffelt. We liepen de Oeffeltse Weidentocht van ca. 14,3 km. Deze tocht hebben we in mei 2025 voor de laatste keer gelopen, is altijd wat lastig in te plannen, want als de weilanden droog zijn, is het meestal te warm voor die afstand om onbeschut te lopen. 

Letterlijk vanaf de begraafplaats liepen we meteen het buitengebied in en de dijk op. Daarna volgden al snel de oversteken door de weilanden (met de prachtige maasheggen), en de paden waren bijgehouden, dat wil zeggen: niet al te lang geleden gemaaid. Het werd al snel best wat warm, daarom waren we ook 1/2 uurtje eerder gestart. Marnie ontdekte in deze weilanden van allerlei 'lekkers' om doorheen te rollen, na wat spoelen met water daarna bleef de geurschade beperkt.. Traian heeft zich vermaakt met koeien, paardjes en ezels, hij luisterde erg goed als hij dan even aan de lijn moest. Maar opwindend blijft het natuurlijk, zeker als je je energie kwijt wilt na een week regen...

Komend vanuit de Oeffeltse Weiden kwamen we uit bij de Maas, waar we pauzeerden (vrij vroeg in de wandeling, na 1 uur lopen) bij het Veerhuis Oeffelt. De Monchoutaart alhier bleek een groot succes bij enkelen, en voor de hondjes was er ook een piepklein snackje en een bak water..

Daarna ging het langs de Maas richting Beugen / natuurgebied De Vilt. Al snel doorkruisten we ook hier weer de weilanden, het was wel opvallend dat deze (aan de Beugense kant dus) ietsje minder waren bijgehouden voor eventuele wandelaars, maar je kon nog wel goed de sporen van eerdere lopers zien en soms kon je ook de draaihekjes op afstand spotten. 

Hierna liepen we het natuurgebied De Vilt in bij Beugen, weer een ander stukje dan anders. Bij een mooie (vis)vijver konden we in de schaduw nog een laatste keer pauzeren, waarna we al snel via het voormalig Duitse lijntje en platteland weer in Oeffelt arriveerden. Tóch steeds wel wat jammer dat hier geen horeca is om achteraf de dorst te lessen. 

Het was een fijne, droge (wel wat benauwd soms) en gezellige wandeling. Onderstaande foto's heeft Bart genomen, thx:

Visvijver in het gebied De Vilt, vlnr: Helga, ik, Monique, Wies, Joke, Rob

En deze foto stuurde Rob, thx (ook bij de visvijver):