Vandaag liepen we met twee mannen, twee dames en twee hondjes een nieuwe route in de omgeving van Afferden. De route was ca. 13 km lang. Bij een proefwandeling loop je altijd een klein beetje om, door een foutje in de beschrijving of een vergissing, dus ik denk dat we tegen de 14 km hebben gelopen. We hadden weer eens het perfecte wandelweer, soms een briesje en koeler, en op sommige plekken wat warmer, maar ook schaduw in de bossen.
Deze wandeling is écht geweldig mooi en afwisselend. Meteen vanuit het dorp loop je de uiterwaarden van de Maas in, en langs de Eckeltse Beek, door grasland. Voor de honden en vooral voor Traian was dit natuurlijk geweldig. Er stonden best veel koeien, die dwars door de beek konden lopen naar een volgend stuk land.
(Voor de winter, als dit stuk te nat is om te lopen, is er een alternatief).
Bij de Maas (veerpont) aangekomen gingen we naar en door het Nationaal Park de Maasduinen/deels ook Maasheggengebied. Afferden ligt in het meest noordelijke deel van dit park. Het gebied is een aaneenschakeling van bossen, stuifzanden en heidevelden, die nog nét prachtig paars in bloei waren. Heerlijk om daar te lopen. In het 'Quin' een laagte (ven) in de Maasduinen, komt al het water uit de omliggende duinen uit.
'Quin' betekent: vijfling. Vijf vennen liggen tussen de Maasduinen verscholen.
Even verder is er een uitzichtpunt, ook nog eens bovenaan een duin, deze toren is 12,5 m hoog. Bart en Gerard hebben hier een prachtig uitzicht beleefd, terwijl Monique en ik een soort van schommelden op een niet heel stabiel bankje onderaan.
In het heidegebied is nog een mooi langgerekt ven, maar dit stond echt van begin tot einde helemaal droog. Dit ven heet het 'Esven'. Omdat de leemlaag onder het ven beschadigd is, wisselt het waterpeil hier sterk (Bron: Rob Wolfs, Trage Tochten).
We kwamen in het bos langs het Paoterskapelletje ((ca. 1880 / Jezuïeten Bleyenbeek), waar binnen de lichtjes brandden. Foto: Gerard
We hadden op een eerder punt in de route gehoopt op horeca, maar in de beschrijving bleek dit niet te kloppen. Na navraag en wat digitaal zoekwerk kwamen we alsnog terecht bij het Boscafé 't Rimpelt, aan de Rimpelt gelegen. Fijn om te weten voor de volgende keer! Het ligt maximaal 200 meter van de route.
Hier hebben we speciaal voor onze appeltaart-/vlaaideskundige Rob een foto gemaakt van de appeltaart van het huis, met flink wat slagroom:
Na de pauze in het Boscafé was het nog slechts 1,7 km tot we weer bij het startpunt waren. We kozen de alternatieve route die níet langs de beek gaat. Maar heel verrassend liepen we langs prachtige tuinbouwakkers met dahlia's! Ik was te braaf om zomaar wat te gaan plukken, maar echt zo mooi om te zien!
De locatie van de parkeerplaats hebben we ook iets nader bepaald, voor de volgende keer. Al met al hebben we alle vier eensgezind besloten dat deze wandeling een fijne aanvulling is op het repertoire! Dank allen voor de gezellige en vlotte wandeling!