Met z'n vijven en mijn hondjes hebben we vandaag de kou getrotseerd en hebben we vanaf de kerk in Beugen het Ommetje De Vilt van 12 km gelopen.
Het was ook met dit winterse weer weer een prachtige route, waar we weer andere dingen zagen dan zomers. In het natuurgebied waren de grote plassen niet echt betrouwbaar bevroren, leek het. Maar de afgravingen voor nieuw natuurgebied in het Oeffeltse Weidengebied waren nu wel mooi te zien, mooi ook de vele 'sigaren' langs de slootkanten. Het pad langs het 'weidemolentje' was door de zandondergrond goed te doen en ook in het bos liep het prima.
Op sommige plekken was het wel even 'buffelen' om de gladde en/of hobbelige stukken te ontwijken, op het platteland was niet overal gestrooid, en ook het eerste deel van het maasheggengebied (terugweg) was lastig. Maar, we hielden rekening met elkaar en er is niemand echt uitgegleden c.q. gevallen (op Traian na). Met twee honden aan de lijn is het wel lastig je eigen evenwicht te vinden, omdat vooral Traian ineens aan de lijn kan trekken als hij wat ziet, maar ook dat kwam goed, en het grootste deel van de route konden ze lekker los.
Het enige dat ontbrak was het zonnetje, dat door de buienradar beloofd was.. 😎
Het was heerlijk stil in de witte natuur en we kwamen maar een enkeling tegen. Het was een stoere expeditie en we hebben dat toch maar mooi even toegevoegd aan ons cv!
Dank Bart voor deze foto, vlak hierna vonden deze warme shetjes het wel leuk om achter Traian aan te gaan rennen:
Traian, Natasja, Marnie en Bart
Glijen en glibberen..
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Welkom, ik neem zo snel mogelijk contact met je op!